Sacerdote

De Desgalipedia
(Redirixido desde "Cura")
Típico crego de aldea.

O sacerdote é un ectoparásito da especie dos primates, familia dos sexhomínidos xénero homo sexual sapien sapien de moitas e variadas ordes (cristiá, budista, islámica, etc).

En xeral, son persoas con superpoderes que loita contra o Diaño axudado por Deus para que poder vivir sen traballar, que a xente lle dea cartos dándollas gracias e foder en mulleres, mozas, moziñas e raparigos afeminados (ou sen afeminar). Algúns teóricos da conspiración pensan que se trata de persoas da especie parásitus roedoris da familia timadoreitor, estando moi extendido por países do Terceiro Mundo ou que ven demasiado a televisión.

A pesar dos seus superpoderes trae mala sorte levalos nun barco, por iso nin sequera se fala de cregos cando se sae a facer a marea, e incluso si se leva unha estatua dunha virxe no barcoo crego déixase en terra, non vaias ser que rematen no fondo do mar.

Historia[editar]

Un cura visitando fregueses.

Os sacerdotes foron creados por San Pedro como kamikazes que ían comerlles a cabeza a tódolos reis e gobernantes (caciques, régulos, sátrapas, duques, terratenentes...) co fin de que obedecesen ó papa ou senón baixaría Deus acompañado de Xesús de Nazareth e provocarían a Fin do Mundo.

Moitos tiveron éxito e foron santificados, outros non o tiveron e foron santificados igual, sobre todo se remataban executados por comeren nenos e practicar canibalismo durante a misa. A mediados da Idade Media podíase atravesar desde Alemaña ata Xibraltar saltando de cura en cura sen tocar o chan, e mesmo batendo con cregos e monxas (se perdías pé sempre podías reequilibrarte pisando na testa dun monaguillo axeonllado diante do cura).

Curas a defender España do comunismo.

Durante a Idade Moderna, moitos fixéronse científicos mais na Idade Contemporánea mudaron a maioría en cavernícolas e pretendían seguir o modelo de vida do home das cavernas. Incluso, algúns mesmo provocaron guerras (Guerra da Independencia española, Guerras Carlistas) para que non se modernizase o país co desenrolo da ciencia e da tecnoloxía e, foron quedando sen poderes máxicos. Entón, durante a Segunda República española invocaron a Niarlathotep que lles enviou a Hitler e Franco pra que a xente os seguise adorando e dándolles ofrendas de cativos.

Características[editar]

Son altamente versátiles, incluso á hora de elexir hóspede, desenrolando adaptacións que os levan a poder vivir incluso en corpos comunistas (véxase igrexa nacional chinesa), esas adpatación son reflexadas no seu bandullo (por exemplo un cura españolista está mais gordo que un cura catalanista). a súa cor varia dende o negro tumulario ao gris de oficina inquisitorial pasando polo branco populista. Os sacerdotes contaxíanse mediante contacto directo con eles ou mediante a súa propaganda (radiofónica, internet, televisión, escolas...).

O seu corpo mide entre 1,50 e 1,90, pesando entre 70kg e chega ata 1 tonelada de peso (xa que come como un cura), presenta dimorfismo sexual con grandes apetitos sexuais pervertidos e desviados pola súa ideoloxía reaccionaria.

A pedocurosis é o termo médico para a infestación de sacerdotes, o rastro mais antigo de inestación de sacerdotes en humano é do 666 A de C., os sacerdotes seguen estando vixentes e con maior crecemento en lugares atrasados e pobres, sendo xa algo tradicionar a pedofiliocureta nas etapas escolares do ser humano menor de idade.

Mofoloxía[editar]

Típico cura español e de "ciudad".

Soia presentar ante todo o mesmo aspecto (tipo pingüín) mais tras perder o poder coa morte do franquismo todos soen vestir coma os góticos, outros como das SS, jebis e mesmo de paisano pra oderen pasar desapercibidos entre as hordas marxistas e descridas de que Deus vai baixar e comezará a xulgar a todo o mundo... vae homo!!

A maioría soen vestir en plan oficina, com os políticos, pero en vez de camis apor dentro levan unha sexy camisola de pescozo maoísta cun cadrado branco como símbolo da súa escravitude ao vicio, polo que se sacrificou Xudas ó denunciar a Xesús como un peligroso abertzale pra que o plan de Jehová funcionase e así derrotar á morte (curiosamente dous mil anos despois seguimos morrendo...)

Comportamento[editar]

É habitante habitual de templos, santuarios e palacios, desenrola a súa actividade durante o día buscando e consumindo cerebros humanos aos que meterlles ideas estrambóticas na cabeza pra que logo lle regalen cartos e lles deixen á súa dona pra foder nela; a veces soe saltar á televisión (sobre todo os domingos pola mañá) para captar á xente nova que volta do botellón coas ideas confusas para así pescalos, por outra banda soe manter conversas segredas con políticos tanto do PP como do PSOE, chegando a introducirse na masonería (e crear a Orde Illuminati) e manter grandes relacións comerciais con sectores conservadores.

O seu comportamento é de clase conservador (aqueles que non son conservadores nin comen nenos ós envían de misión a Musulmania) e reacionario; nembarganes mudan de estratexia ó mínimo cambio e así conseguen sobrevivir tanto con PP coma con PSOE algúns ata se infiltran nel).

Reprodución[editar]

Estos suxeitos teñen grandes problemas de reproducción, xa que lles está vedado practicar o sexo, razón polo cal pecan no pecado do lado (a gula) comendo coma un cura, ou sexa moito e ben; nembargantes ténse documentado comportamentos perversos ao descubrirse que moitos deles gostan da pederastia (ou sexa de catar aos neniños como a meiga chuchona, caso de Marcial Maciel) ou de facer que as mulleres baixen as bragas na súa presenza, pra iso soen vestir de negro, tipo Matrix, co fin de provocar ao subconsciente femenino facéndolles pensar que a sotana é unha enorme pretina.

Soen reproducirse mediante lavado cerebral e posterior posesión do corpo de mozos e garridos infantes, ós cales colonizan pouco a pouco, dándose casos de incluso chegar a poseer a vellos ós cales lles fan entregar todos os cartos da sá vida de aforradores a algunha malévola institución relixiosa xuco fin é dominar o mundo.

Distribución e habitat[editar]

Soen pastar ceives por toda Europa, América e Oceanía (xa que van pegados como lapas ós cascos dos barcos e rematan colonizando calquera illa). Nembargantes soen ter problemas de adapación en África e Asia, onde a forte competencia con outros depredadores locais (musulmáns e budistas) ós leva a enviar alí só a kamikazes e aqueles que non teñen amigos no Vaticano.

Subespecies[editar]

Chegáronse a nomear ata 20 especies diferntes, pero co decorrer do tempo e da extinción humana (que de existir tres tipos diferentes de humanos quedou todo nunha soa especie humana extinguíndose os Neanderthais):

  • Cregus Comenenos: este tipo de cregos soen maltratar nenos e logo son ocultos polos seus propios bispos.
  • Cregus Cunnilingus: nunca deixes á túa muller ou filla a soascon este especimen!
  • Cregus Rojvs, Curas obreiros (ou curas rojos): cura xa extinto, que viviu a finais do Cretácico na España de finais do Tardofranquismo, rebotándose contra da dictadura de Francisco Franco, fundando sindicatos, comunas, repartindo pílulas anticonceptivas, indo cos pobres, etc. Tamén considerados como infiltrados da Internacional Comunista por pare dos curas comenenos, soen ser sindicalistas e só viven do que gañan traballando, Franco ata lles fixo unha cárcere só pra eles.
  • Cregus abatensis: ou abade, o crego mais burro,se es mais burro que un abade mal vas.
  • Cregus televisivus: típico crego que tenta saír maior número de veces en televisión, crñendose que é moi valioso.
  • Curas comenenos: cura caníbal que soe usar carne de neno nas súas misase logo dar extenuantes sermóns sobre moral.
  • Curas empresario': soe rexentar residencias de vellos pra sacarlles os seus cartos e logo envialos a Roma pra pagar mercenarios como Joselito e invadir o mundo.
  • Curas frikis:cura que pasa da Biblia e le literatura fantástica pra sublimar a súa sexualidade.

Epidemioloxía[editar]

Os sacerdotes parasitaron ó home desde tempos tan remotos que están incorporados á tradición de todos os pobos do mundo, polo que recibiron nomes propios en todos os idiomas e dialectos (crego, pope, bráhman, rabino...) constituíndo sempre un problema vixente sempre preparado para renacer e extenderse cada vez que hai crises económicas, catástrofes naturais, perdas de civilización, etc. A falta da raciocinio, o atraso, a ignorancia, a superpoboación demográfica, e migracións favoirecen o seu desenrolo, afcetandoa tódalas razas e especialmente mulleres.

Características clínicas[editar]

A maior parte das infestación son sintomáticas, entre os síntomas atópanse:

  • Poñerse feliz e contento nos enterros, porque o finado (según él) foise reunir co seu Creador.
  • Dar a tabarra (evanxelizar din eles) a todo aquel que non cre no que eles acreditan.
  • Abandonar as cousas boas da vida, (sexo, drogas, rockn roll).
  • Escoitar Radio María e ver Al Kaeda TV.
  • Andar cheirando a incienso.
  • Invocar a seres imaxinarios para que traballen por eles.

Enfermedades transmitidas por sacerdotes[editar]

Travesia de curas pedófilos.jpg
  • Animismo.
  • Irracionalidade: todos os problemas do mundo pódense solucionar invocando a seres da literartura "sagrada".
  • Tradicionalismo: ven no mantra "Familia, tradición, relixión" que tódolos parásitos desta caste xuran ante o altar sociopolítico da súa divindade preferida. Debido a que queren seguir pensando como fai 300 anos atrás soen vestir coma os frikis de reconstrucción histórica... pero tods os días durante todo o ano.
  • Totalitarismo: soen ver mal os gobernos democráticos como moito soportan o bipartidismo) polo que son fans da ditadura de Deus, ou Teocracia.
  • Tódalas ETS imaxinables: xa que son enemigos acérrimos dos preservativos.
  • Malformacións fetais: enemistade cara o aborto, aínda que sexa por compasión acara o futuro enfermo.
  • Ignorancia metódica: así poderan papar do teu traballo se non queres ir para o inferno, veña a pagar misas para saír do purgatorio!
  • Supersticións: como que as bruxas voan tras frotarse con unto de neno e escarancharse sobre unha escoba...
  • Anticapitalismo: son amigos do comunismo, pero en vez dun sóviet supremo a bogan por unha Conferencia episcopal suprema, papa, califa, etc.
  • Pseudoigualitarismo: todos somos irmáns porque somos fillos de deus, pero uns mais que outros.
  • Antiliberalismo: o comercio, a industria, o sexo marital... todo debe ser planificado e controlado!

Na cultura popular galega[editar]

O artigo principal desta categoría é: Os cregos na cultura popular galega

Debido a que eran uns únicos con formación tentaron comer cerebros de seus veciños co fin de obter mais sabiduría, por iso sempre aparecen nas cancións de rap galego:

  • O cura de San Martiño/ éche moi bó confesor / que confesou á cridada / debaixo do cobertor. E hai outro que dí asi: "O crego cando vai fóra/ déixalle dito á criada/ veña tarde veña cedo / déitate na miña cama."( recollidos ambos en Palmeira, Ribeira).
  • Señor cura señor cura/ inda se lle tolla/ inda se lle pudra / eu teño entendido / a botonadura / do seu calzoncillo".(Ribeira)
  • Ai pimpín, saralelo/ ai lelelo,/ a criada do cura / ten un neno/ ten un neno / pequeniño,/ que de nome lle chaman/ Manoeliño."(material folclórico recabado en Vilagarcía de Arousa)
  • Ai pimpín, saralelo/ ai lelelo,/ a criada do cura / ten un neno/ que llo fixo seu tío / como un relo. (Caleiro, Vilanova de Arousa)
  • O crego da Escravitude/leva a criada na burra/ na primeira carballeira/dale unha sacudidura."(Vilanova de Arousa).

Véxase tamén[editar]

60px-Bouncywikilogo.gif
Para os usuarios sen sentido do humor, os nerds de Galipedia (a nosa sátira autorizada) ten un artigo pouco fiable sobre: Sacerdote.

Outros artigos[editar]