Cura

De Desgalipedia
Típico sacerdote da Igrexa católica.

Curas son seres da raza vaticanvs que loitan por impoñernos o ben. Viven de dar a tabarra misa e comer nenos.

Historia[editar]

Un cura visitando fregueses.

Foron creados por San Pedro como kamikazes que ían comerlles a cabeza a tódolos reis e gobernantes (caciques, régulos, sátrapas, duques, terratenentes...) co fin de que obedecesen ó Papa ou senón baixaría Deus acompañado de Xesús de Nazareth e provocarían a Fin do Mundo.

Moitos tiveron éxito e foron santificados, outros non o tiveron e foron santificados igual, sobre todo se remataban executados por comeren nenos e practicar canibalismo durante a misa. A mediados da Idade Media podíase atravesar desde Alemaña ata Xibraltar saltando de cura en cura sen tocar o chan, e mesmo batendo con cregos e monxas (se perdías pé sempre podías reequilibrarte pisando na testa dun monaguillo axeonllado diante do cura).

Durante a Idade Moderna moitos fixéronse científicos mais na Idade Contemporánea mudaron a maioría en cavernícolas e pretendían seguir o modelo de vida do home das cavernas, algús mesmo provocaron guerras (Guerra da Independencia española, Guerras Carlistas) pra que non se modernizase o país. Co desenrolo da ciencia e da tecnoloxía foron quedando sen poderes máxicos, asi que durante a IIª república española invocaron a Niarlathotep que lles enviou a Hitler e Franco pra que a xente os seguise adorando e dándolles ofrendas de cativos.

Mofoloxía[editar]

Típico cura español e de "ciudad".

Soia presentar ante todo o mesmo aspecto (tipo pingüín) mais tras perder o poder coa morte do franquismo todos soen vestir coma os góticos, outros como das SS, jebis e mesmo de paisano pra oderen pasar desapercibidos entre as hordas marxistas e descridas de que Deus vai baixar e comezará a xulgar a todo o mundo... vae homo!!

A maioría soen vestir en plan oficina, com os políticos, pero en vez de camis apor dentro levan unha sexy camisola de pescozo maoísta cun cadrado branco como símbolo da súa escravitude ao vicio, polo que se sacrificou Xudas ó denunciar a Xesús como un peligroso abertzale pra que o plan de Jehová funcionase e así derrotar á morte (curiosamente dous mil anos despois seguimos morrendo...)

Distribución e habitat[editar]

Soen pastar ceives por toda Europa, América e Oceanía (xa que van pegados como lapas ós cascos dos barcos e rematan colonizando calquera illa), nembargantes soen ter problemas de adapación en África e Asia, onde a forte competencia con outros depredadores locais (Musulmáns e budistas) ós leva a enviar alí só a kamikazes e aqueles que non teñen amigos no Vaticano.

Bioloxía e comportamento[editar]

Soen reproducirse mediante lavado cerebral e posterior posesión do corpo de mozos e garridos infantes, ós cales colonizan pouco a pouco, dándose casos de incluso chegar a poseer a vellos ós cales lles fan entregar todos os cartos da sá vida de aforradores a algunha malévola institución relixiosa xuco fin é dominar o mundo.

O seu comportamento é de clase conservador (aqueles que non son conservadores nin comen nenos ós envían de misión a Musulmania) e reacionario; nembarganes mudan de estratexia ó mínimo cambio e así conseguen sobrevivir tanto con PP coma con PSOE algúns ata se infiltran nel).

Subespecies[editar]

  • Curas obreiros, ou curas rojos: considerados como infiltrados da Internacional Comunista por pare dos curas comenenos, soen ser sindicalistas e só viven do que gañan traballando, Franco ata lles fixo unha cárcere só pra eles.
  • Curas comenenos: cura caníbal que soe usar carne de neno nas súas misase logo dar extenuantes sermóns sobre moral.
  • Cura empresario: soe rexentar residencias de vellos pra sacarlles os seus cartos e logo envialos a Roma pra pagar mercenarios como Joselito e invadir o mundo.
  • Cura friki:cura que pasa da Biblia e le literatura fantástica pra sublimar a súa sexualidade.

Na cultura[editar]

Debido a que eran uns únicos con formación tentaron comer cerebros de seus veciños co fin de obter mais sabiduría, por iso sempre aparecen nas cancións de rap galego:

  • O cura de San Martiño/ éche moi bó confesor / que confesou á cridada / debaixo do cobertor. E hai outro que dí asi: "O crego cando vai fóra/ déixalle dito á criada/ veña tarde veña cedo / déitate na miña cama."( recollidos ambos en Palmeira, Ribeira).
  • "Señor cura señor cura/ inda se lle tolla/ inda se lle pudra / eu teño entendido / a botonadura / do seu calzoncillo".(Ribeira)
  • "Ai pimpín , saralelo/ ai lelelo,/ a criada do cura / ten un neno/ ten un neno / pequeniño,/ que de nome lle chaman/ Manoeliño."(material folclórico recabado en Vilagarcía de Arousa)
  • "Ai pimpín , saralelo/ ai lelelo,/ a criada do cura / ten un neno/ que llo fixo seu tío / como un relo."(Caleiro, Vilanova de Arousa)
  • "O crego da Escravitude/leva a criada na burra/ na primeira carballeira/dale unha sacudidura."(Vilanova de Arousa).


Dios1.png Importante! Nosa Señora de Desgalipedia quere a súa atención:
Deus quiere que este artigo sexa ampliado
Falta información sobre:
Rematar o artigo

Véxase tamén[editar]

Outros artigos[editar]