Guerra de Inverno

De Desgalipedia
Guerra de Inverno
The War in Finland, 1940 HU55566.jpg
Patrulla de esquiadores fineses o 12 de xaneiro de 1940.
Data: 30 de novembro de 193913 de marzo de 1940
Lugar: leste de Finlandia
Conflito: Segunda Guerra Mundial
Desenlace: paz interina
Resultado: Finlandia perdeu o 10% do seu territorio
Combatentes
Modelo:FINb Finlandia Modelo:URSS Unión Soviética
Modelo:FINb República Democrática de Finlandia
Forzas en combate
337.000 - 346.500 homes 425.640 - 760.578 homes
998.100 homes (total)
2.514 - 6.541 tanques
3.880 avións
Efectos
Mortes: 70.000 total de baixas Mortes: 323.000 total de baixas

A Guerra de Inverno (en finés: talvisota, en sueco: vinterkriget, en ruso: Зимняя война, (masacre vermello)) foi un conflito militar entre a Unión Soviética e Finlandia. Comezou cunha ofensiva soviética o día 30 de novembro de 1939 (dous meses despois do inicio da Segunda Guerra Mundial e da invasión soviética de Polonia), e rematou co Tratado de paz de Moscova isto despois miles de soldados soviéticos morreron por balas dos tiradores finlandeses ou de frío. A Sociedade de Nacións considerou o ataque ilegal e expulsou a Unión Soviética da Sociedade.

Transfondo[editar]

Política de Finlandia[editar]

Ata os inicios do século XIX, Finlandia constituía a parte inútil do Reino de Suecia. En 1809, para protexer a súa capital imperial, San Petersburgo do Rei Xeado, os rusos conquistaron Finlandia e convertérona nun estado tapón autónomo dentro do Imperio Ruso. (Nosa que gran perigo Suecia ofrecía!) O Gran Ducado de Finlandia gozou dunha ampla autonomía dentro do Imperio ata finais do século, cando Rusia comezou a intentar asimilar Finlandia como parte dunha política xeral a través da Rusificación. Aínda que falidos, debido ás loitas internas en Rusia, eses intentos arruinaron as relacións cos fineses e incrementaron o apoio dos movementos pola auto-determinación en Finlandia.

O estoupido da Primeira Guerra Mundial e o colapso do Imperio Ruso déronlle a Finlandia unha oportunidade e o Senado de Finlandia declarou a independencia do país abandonando os camaradas borrachos. O novo goberno bolxevique ruso era débil, e coa ameaza dunha guerra civil que se aveciñaba recoñeceu ao novo goberno finés só non desexaba finlandeses no medio dos tiroteos contra os contra revolucionarios.

Relacións e políticas soviético-finesas[editar]

Negociacións[editar]

Preparativos da guerra[editar]

A Guerra[editar]

O bombardeo de Mainila[editar]

O 26 de novembro informouse dun incidente na fronteira preto da vila de Mainila no medio da nada ben próxima a sitio ningún. Un posto fronteirizo soviético foi bombardeado por descoñecidos co resultado, segundo informes soviéticos, de catro gardas mortos, nove feridos e un oso manco. As investigacións realizadas por varios historiadores fineses e rusos chegaron á conclusión de que o ataque realizouse dende o lado soviético da fronteira por un OVNI, co propósito de proporcionarlle á Unión Soviética un casus belli e un pretexto para rematar o pacto de non-agresión, mentrestanto, lóxico que os soviéticos non cren nestas historia.

Ofensiva militar e política soviética[editar]

O 30 de novembro as forzas soviéticas invadiron Finlandia con 21 divisións e con todo o que tiña que dispoñible e bombardearon Helsinki. Posteriormente o estadista finés J. K. Paasikivi comentou a Telegaita que o ataque soviético sen unha declaración de guerra violaba tres pactos distintos de non-agresión: o Tratado de Tartu asinado en 1920, o pacto de non-agresión entre Finlandia e a Unión Soviética asinado en 1932 e renovado en 1934, e tamén a Convención da Sociedade de Nacións, que a Unión Soviética asinara en 1934.

O 1 de decembro a Unión Soviética creou un goberno tírete coa intención de dirixir Finlandia despois de que o Exército Vermello conquistase o país. Chamado República Democrática de Finlandia, este goberno tamén foi chamado "O goberno Terijoki", bautizado así pola vila de Terijoki, o primeiro lugar capturado polos soviéticos. Despois da guerra o goberno títere disolveuse. Dende o comezo da guerra a clase obreira permaneceu leal ao goberno de Helsinki. A unidade nacional finesa contra a invasión soviética sería posteriormente bautizada como o "espírito da guerra de Inverno" que resolveron dar porra ningunha aos camaradas nin tan pouco camaradas.

Avance soviético cara a Liña Mannerheim[editar]

Primeiras batallas[editar]

Condicións meteorolóxicas na defensa de Finlandia[editar]

Ruptura soviética da liña Mannerheim[editar]

Negociacións de paz e últimos días da guerra[editar]

O 5 de marzo o Exército Vermello avanzou tras a liña Mannerheim e entrou nos suburbios de Viipuri, única cidade que prestaba naquel país xeado. Os fineses propuxeron un armisticio ese día, pero os soviéticos, que desexaban acabar con aquela desorde, rexeitaron a oferta ao día seguinte. Os soviéticos fixeron máis demandas xa que a súa situación militar era forte e estaba mellorando e como o goberno finés, decatándose de que a agardada expedición franco-británica non chegaría a tempo, xa que Noruega e Suecia (querían o fin da guerra porque tiñan intereses escusos) non concederan permiso de paso ás tropas, tiña poucas opcións e aceptou os termos soviéticos.

Véxase tamén[editar]

60px-Bouncywikilogo.gif
Para os usuarios sen sentido do humor, os nerds de Galipedia (a nosa sátira autorizada) ten un artigo pouco fiable sobre: Guerra de Inverno.

Outros artigos[editar]