Historia de Portugal

De Desgalipedia
NapoleonBike.jpg Esta páxina contén referencias a importantes eventos históricos
da evolución da humanidade desde a prehistoria ata os tempos actuais
Bandeira de Portugal.png Este artigo contén humor de Portugal
Este artigo é portugués, gajo! e o seu creador come cacetinho cum bacallau e viño do Porto na xanta, gustalle competir inutilidades con España e ten un bigote.
Se não és desta terra, aparecerá un fadista no teu ecrã que che indicará que tes que cantar fado e comer bacallau para comprender este artigo ou estarás irritado contigo, gajo!

Idade Antiga[editar]

Período romano[editar]

Artigo principal: Conquista de Hispania.
Mapa de Lusitania baixo dominio dos romanos.

Na Peninsula Ibérica antiga non había diferenza entre españois e portugueses, eran todos idiotas do mesmo xeito, falaban latín e todo o mundo se entendía.

A parte que viría a ser Portugal Galicia do Sur foi habitada por pobos que ían sendo prohibidos por mor das súas parvadas de Grecia, despois proscritos de Prusia, despois do feudo franco e así por diante ata non teren para onde recuar e quedaren presos na súa demencia na beira de Europa.

Din que vivían uns celtas por alí. Debían vivir mesmo. Eran chamados de celtiberos para diferenciar dos celtas que vivían na Galia, como a rexión daba para o que era coñecido como Nada na época (Océano Atlántico) varios pobos pasaban pola rexión e se mesturaban cos celtiberos, todos versións aventureiras do seu pobo nativo, dispostos a suicidarse se xogando en barcos ao océano, pobos como os Brácaros, Coelernos, Equesos, Gróvios, Interamicos, Leunos, Luanco, Límicos, Narbasos, Nemetatos, Gigurri, Pésures, Quaquernos, Seurbos, Tamagani, Taporos, Zoelas, Turodos, os Gregos e os Fenicios-cartaxineses. A pesar de haber tanto tipo de gentílico na Península Ibérica, era todo o mundo igual, falaban a mesma cousa e facían as mesmas burradas.

Poucos saben, pero alén do certo Asterix era lusitano e chamaba a Viriato. Este líder celtiberos liderou sucesivamente os lusitanos en diversas vitorias contra os romanos. Finalmente, tras a derrota aos romanos, os lusitanos resolveron falar latín. Como tiñan un acento moi forte, foron danados e estragado o latín ata o transformaren nunha nova lingua, o galego-portugués.

A Lusitania foi sempre periférica no Imperio Romano. O seu principal produto de exportación eran as bromas.

Invasores bárbaros[editar]

O pobo que invadiu a Lusitania no Imperio Romano foron os visigodos, os godos do leste, xa que os Ostrogodos, os godos do oeste, foron a Italia, invertendo os papeis, xa que os visigodos entón quedaron a Oeste dos godos do leste... onde eu estaba mesmo? Ah... Atacada por todas as partes, polos vándalos e os visigodos, a Lusitania tivo que unirse ao movemento no século V. Encabezados por homes ricos (Gunderico e Alarico), os invasores bárbaros atoparon un gran lugar para tocar as súas creacións de ovellas. Alarico gustoulle tanto do lugar que resolveu naturalizar-se lusitano.

Os bárbaros quedaron un bo tempo na península e estaban totalmente adaptados ao lugar, ao clima mediterráneo, aos viños, olivas, ás bromas de portugueses. Os visigodos foron a pedra principal da construción de Portugal.

Mentres tanto, nas Españas os visigodos fundaron un glorioso reino que reerguer as púrpuras rasgadas porén sublimes dos Césares e pelexaron e beberon moito vestidos de romanos. Pelexaron, beberon, pelexaron, beberon, pelexaron, beberon e deron o rabo... foi unha decadencia total... que os musulmáns invadiron a Hispania e deron unha malleira nos visigodos conquistando o reino. Os visigodos e romanos fuxiron cara ao norte para as Asturias e [[]]onde fixeron a resistencia.

Nacemento de Portugal[editar]

A fundación de Portugal Galicia do Sur debeuse a un erro do Rei de toda España que lembrouse de dar un pedazo de terra ao este, moi pobre a súa filla bastarda. Despois da morte do pai, quedou a gobernar co fillo Afonso. Este farto da nai por non lle dar atención, bateu-lle tanto que ela fuxiu para non máis volver.

Galicia do Sur baixo a Casa de Vergoña e de Avís[editar]

Despois de roubar todo o que podía aos habitantes honestos e traballadores que non eran portugueses, o rei de Portugal Galicia do Sur entretivo-se con mosteiros e abadías que aparecían como cogumelos. Os portugueses vivían de finxir traballar e a gozar con xudeus e mouros. Probablemente aprenderon iso cos seus amigos ingleses que cando pasaban polo burgo para asaltar a Palestina, adestrábanse por terras lusas. Consistía en lixado mouros e xudeus e como agradecemento, lixavam tamén os tugas que moito lle gustaba de coller.

Os Descubrimentos e O Imperio portugués[editar]

Dinastía Filipina[editar]

Casa de Braganza: Independencia[editar]

Guerra Peninsular[editar]

Napoleón que non lle gustaba que os galegos do sur estivesen baixo dominio inglés, manda por tres veces os seus exércitos liberen o país. A primeira vez, os gobernantes van para o Brasil e alí establecen o seu reino xunto cos seus amigos ingleses. Os galegos do sur xa afeitos a seren escravos dos ingleses, revoltanse contra os franceses expulsando os cada vez que Napoleón mandaba os seus exércitos, sempre coa axuda do rei inglés, o seu amo e señor.

Revolución Liberal de 1820[editar]

Artigo principal: Revolución liberal do Porto.

Crise do século XIX[editar]

D. João VI morre envelenado por laranxas, probabelmente por artes de Carlota Joaquina. O rei de Portugal sería D. Pedro IV, que era D. Pedro I de Brasil, o que sería estraño en calquera país distinto ao Canadá (ao final, o Canadá aínda independente obedece a raíña de Inglaterra!). Fodeu para sempre.

D. Pedro entón renuncia ao trono lusitano en nome da filla, D. María II. María debería casar co irmán de D. Pedro, D. Miguel I. Pero o desgraciado toma o poder da sobriña e decreta rei só. En paralelo, a situación no Brasil empeora e D. Pedro é enxotado do cargo imperial. Volta a Portugal e despois dunha guerra civil depón o irmán e instáurase a filla no trono. Sen moitos nobres dispoñibles, ela se casa con D. Fernando II, Duque de Saxe.

En 1898 Portugal ten unha crise diplomática coa Inglaterra, xa que resolveron unirse Angola e Mozambique, que respectivamente estaban alí e acá de África. A Inglaterra puxo o pau na mesa, xa que ía pasar por riba das súas colonias de Tanzania e a Lusitania recuou.

Iso xerou moita insatisfacción contra o rei D. Carlos I, que levou algúns tiros republicanos. Como non era ninja como D. José I, non escapou e morreu. A situación da monarquía dexenerada máis e máis. Finalmente, o rei D. Manuel II afrontou unha rebelión que o obrigou a renunciar.

Primeira República[editar]

Artigo principal: Primeira República Portuguesa.
Está non é así unha imaxe de Nosa Señora de Desgalipedia, avisando os nenos para teren coidado dos comunistas.

A primeira república foi medio estúpida, así, ninguén sabía moito que facer e tiñan vergoña de preguntar para os brasileiros como se facía unha República (non que os brasileiros soubesen moito, máis eran os únicos que falaban portugués). O goberno quedou perdido ata que un golpe en 1933 o derrubou. Ao final, os republicanos lusitanos só querían derrubar o rei e non fundar unha República!

Porén un feito de gran importancia xeopolítica e espiritual, Nosa Señora de Desgalipedia apareceu en Fátima e mandou tres mensaxe para a humanidade. A primeira era contra os comunistas. A segunda reforzaba a primeira. A terceira era un segredo, pero foi contada despois, que era cando Xoán Paulo II vai levar uns tiros por un musulmán a mando dos comunistas. Ben, ninguén deu oídos á mensaxe de Fátima ai deu no que deu, especialmente en Brasil...

Estado Novo[editar]

Artigo principal: Estado Novo (Galicia do Sur).

Revolución dos Caraveis[editar]

Artigo principal: Revolución dos Caraveis.

III República[editar]

Artigo principal: Terceira República Portuguesa.

Véxase tamén[editar]

Outros artigos[editar]