Imboca, Desgalipoli

De Desgalipedia
      Ups! Quizais vostede non estarás buscando por Imboca, San Andreas?
{{#if: |
Imboca
IgrexaImboca.jpg
Igrexa de Dagón
Concello Desgalipoli
Área km²
Poboación (Ano 2007) 110 hab.
Densidade - hab./km²
Entidades de poboación 7

Imboca (do euroinglés "Inns", encendido, e "mouth", boca) é unha aldea mariñeira da costa galega, famosa por rexeitar o catolicismo e ter inmensas riquezas por adorar a Dagon.

Historia[editar]

Vixiando Imboca.jpg

Imboca foi fundada por mandato do abade Feijóo no século XV como porto pesqueiro do seu mosteiro de San Estevo de Ribas de Sil pra que os monxes tiveran pescado fresco na Semana Santa, Feijóo foi el mesmo organizar a construcción do poboado cos seus escravos agrícolas ordeando primeiro a construcción dunha igrexa de pedra e despois as casas de madeira.

Pero seus habitantes eran mais listos e defraudaba á hora de pagar impostos, polo que puideron facer seus hórreos en pedra e despois súas casas sen pagar á caixa do mosteiro. Asi que o abade Feijóo cheo de raiba fíxose nigromante e invocou a todo canto demo había pra que fora habitar en Imboca a foder a seus habitantes, pero saíulle o tiro poal culata xa que os demos foron a foder ós habitantes de Imboca, si, e crearon a raza mixta e inmortal dos profundos, que marcharon de Imboca a R'lyeh deixando deserta Imboca. Polo que o lugar foi repoboada con ourensáns, que como non tiña nin puta idea do mar tiveron que chamara a uns vascos pra que lles ensianaran as artes marítimas e durante séculos traballaron arreo na zona, cultivando a terra e mareando no mar.

Ata que veu a crise económica de 2008-2013, que convirtiu ós ricos en pobres e ós pobres en miserables, rezando dñia e día tamén ao santo patrón da aldea, ata que un día regresou das mareas e lles trouxo a nova de que uns salvaxes das Illas Carolinas tiñan pesca e ouro a fartar con só rezarlle a Dagón mais como ninguén lle fixo caso Obed foi ata o Con do Demo e invocou ós deuses primixenios (e o abate Feijóo revolveuse na súa tumba por non saber facer iso) e atraeu a pesca e o ouro provinte do profundo mar voltando crear riqueza entre a xente. Asi que todos se pasaron ó "novo" culto (mesmo o crego) e así foron felices e comeron peixe a fartar. Mais iso de ter moitos cartos apodrecerón calquera e caeron no vicio da zoofilia. Bo, ó foder cos profundos e tendo [email protected] con eles a poboación de Imboca foi semellando unha mezcla entre peixes e homes, que aos 30 anos desaparecán ó sentir a chamada do océano.

Xeografía[editar]

Imboca érguese sobre un espolón su o Océano Atlántico, a aldea mesma atópase ao pé do mar e ten os seus hórreos lambidos polas ondas e polas canellas arriba meten as barcas mentres que os barcos pesqueiros os encoran na pequena enseada diante da aldea. Parte de Imboca é costa arriba con varios chanzos planos, nunha destas terrazas atópase a vella igrexa barroca hoxe reconvertida no templo da Orde Esotérica de Dagón (e que calquera viaxante inxenuo pensa que é a loxia masónica local) serpenteando as rúas entre casas e edificios de granito, abríndose en pequenos ángulos e só ten unha rúa que mereza ese nome, a avenida 18 de Xullo (si, aínda ten simboloxía franquista e iso é o que mete mais medo) nela atópase un vello almacén de pescantíns (algúns tolos afirman que é onde despelexan á xente pra logo vestila cal túnicas e outros din que é onde sacrifican doces mulleres núas en honor a Cthulhu, todo son contos de peneque...). Un pouco alonxada atópase sobre a aldea unha casa modernista, típico mansión de indianos provintes da estirpe do capitán Obed Marsh onde vive súa filla no que semella unha sinistra versión do Ver Sacrum da Secession.

O Con do demo (arrecife of devil en castinglés) é un gran coto de penedos frente a Imboca que resgarda a pequena badía imocense das batidas do mar furioso, seica desde él o capitán Obed Marsh chamou por vez primeira a Dagón durante a crise económica de 2008 que case fixo desaparecer á aldea debido á pobreza extrema no que caeran seus moradores ó non poder pescar polas prohibicións da Unión Europea co contubernio dos políticos de Madrid.

Véxase tamén[editar]