Margarete Maultasch

De Desgalipedia

A austríaca Margarete Maultasch (1318-1369) foi a última Condesa do Tirol, da dinastía Meinhardiner. Era filla de Henry, duque de Carinthia e Conde do Tirol, que ela sucedeu en 1335. Era tan fea, como di a lenda que, cando sorría a alguén (e ela raramente sorría), inmediatamente nacía unha verruga no aparvado da vítima. O seu apelido, segundo historiadores, era Meg Boca de Caçapa.

Traxectoria[editar]

A principios do século 14, cando era aínda só un bebé, xa recibira as primeiras propostas de matrimonio. O seu dote, a pesar da feiúra crónica, deixaba tolos os nobres de Europa. Nos arquivos do estado austríaco, foron achados textos sobre Meg publicados nos xornais tiroleses o 16 de outubro de 1969:

Con 12 anos, Margarete casou con un príncipe (descubrín despois de que era John Henry, de Bohemia, fillo de John, Conde de Luxemburgo, en 1330). Un día, cansouse del: o home, ao volver da caza, atopou pechadas as portas do castelo. Margaret, do alto dunha torre, gritaba que non quería máis velo e facía unha invitación: el debería deixar o país o máis axiña posible.

O segundo marido era fillo de Luís, o bávaro. O temerario Luís V de Baviera quedou noivo de Meg, pero para casaren ela tiña que cancelar o seu primeiro matrimonio. A solución era facer o Papa cooperar. Ata que todo ía ben: tres bispos foron enviados ao Tirol para a misión de anular o compromiso, pero a viaxe, no Val do Meran, unha avalancha matou un dos bispos. Os outros dous bispos pensaron que todo aquilo era un castigo do ceo e fuxiron.

Entón, un simple capelán foi escalado para anular o matrimonio e Meg fin casou, sendo despois excomungada polo Papa Bento 12 e protagonizando a primeira "casamento civil" de Europa. Foi na propaganda eclesiástica que recibiu o apelido Maultasch (que resulta algo coma o noso "Boca de Caçapa").

Mais, en 1334, ela tamén se cansou do segundo marido e ata do fillo que tiveron, Meinhard, e hai indicios de que os teña envelenados, converténdose no raíña absoluta de Bohemia e do Tirol. Logo a seguir, presionada pola insatisfacción do pobo e da nobreza, unidos, ela abdicou.

Apetite sexual[editar]

Din que Meg era voraz xa que papava mozos campesiños fortes e fermosos ofrecéndolles agasallos e favores. Foi a primeira muller cuxa figura pública era inmediatamente asociada a poder e crueldade, pero o que será realidade nesta historia? O que é certo é que tiña unha bocarra, un duto capaz de relegar ao papel de canudinho o bocão dunha puta brasileira chamada Cicarelli.

Meg Boca de Caçapa quedou tan famosa que foi pintada por Leonardo da Vinci e Quentin Matsys (retrato arriba). O seu retrato foi modelo para o personaxe A Duquesa, que o ilustrador Sir John Tenniel fixo para Alicia no país das marabillas, de Lewis Carroll. Lion Feuchtwanger baseouse na súa historia para escribir a novela A Duquesa Fea.

Un día un escritor tolo escribiu unha novela semificcional sobre a vida de Meg, a fea. Podería comezar así:

Cita1.png Era un castelo que non tiña espellos, nin lagos, nin bañeiras, e os vitrais eran de vidro transparente. Non prataria: todos os pratos eran de louza branca. Nada reflectía imaxe algunha no Reino de Meg, a fea, porque todo o que ela non quería na vida era enxergar a inadvertidamente ". Eu colocaría palabras na boca dos seus amantes, como certas persoas faría comigo. Cita2.png

Véxase tamén[editar]

Outros artigos[editar]

[1]