Xosé Carlos Caneiro

De Desgalipedia
Xosé Carlos Caneiro
Caneiro.jpg
Caneiro inmortalizado na Cidade da Cultura de Galicia.
Datos persoais
Nacemento Probablemente 1939 ou 1969.
Lugar Verín, Bandeira de Galicia.jpg Galicia
Falecemento
Lugar
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe
Fillos
Relixión
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua Galego
Período {{{período}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros Narrativa, poesía e ensaio
Princ. obras {{{obras}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos Escribir cousas de Xeografía e Historia.
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
Premios
[[Ficheiro:|centro|]]
{{{web}}}

{{{notas}}}

Xosé Carlos Caneiro Perez é un escritor galego, nado en Verín e gañador de varios premios "Colleja" e moi coñecido na literatura galega pola súa zoofilia.

Vida e milagres de Caneiro[editar]

Nado en verín fillo dun traficante de café, Caneiro foi enviado a Santiago de Compostela pra mellorar a empresa familiar, pero alí, lonxe de todo control parental escolleu a carreira de Historia e Sexografía. Durante esta etapa conseguiu ter varios amigos aos que lle pagaba a litrona, tentou entrar sen éxito na masonería e logo na Grande Orde Reintegrata mais non obtivo o aprobado no exame inicial cos mestres de pureza de grao 69. No ano 2003 concurriu ás eleccións municipais co BNG en Verín (non gañou ren), no Bipartito tratou de gañar algún postiño, despois foise cos do PP e comezou a dicir que estaban impoñendo o galego, balabalabala, déronlle un programa na TVG que fixo que ésta pechara por falla de televidentes.

Durante a súa estadía na USC foi coñecido como "Barallocas", debido a este continua persecución política contra del foise diplomar en profesor de educación xeneral básica co fin de obter poder moito poder co que poder comer cerebros de rapaces en idade de merecer e logo deglutilos no colo de Alberto Núñez Feijóo. Caneiro foi contratado polos xesuítas pra facerse co control da RAG desde dentro e enviáronlle a varios negros (si, desos que usa Cesar Vidal) e así poder enviar artigos numerosos e entendibles a varios medios de comunicación (Falo de Vigo, La Coz de Galicia, El Paisucho, Diario 69, Pendanga, Tempos Vellos) pra darse a ver e que o coñeceran moito e moi ben, aínda que tersiversado. Grazas á súa laboura en Verín cun centro de educación permanente de adultos estes fixeron contactos internacionais e montáronse varias mafias no concello grazas ás clases de economía aplicada que se impartían neste centro chamado Radio Ek (siglas esotéricas das novas SS).

Caneiro no bipartito[editar]

Os do Bipartito fichando a Caneiro como asesor pra Cidade da Cultura.

Durante o Bipartito na Xunta de Galicia, Caneiro escribiu centos de loas a Touriño e Quin, anacreónticas á conselleira de cultura Bugallo, sonetos de amor á Caride, madrigais de intensa fraternidade erótica a Ánxela Bugallo... até que o seu empregador Santiago Rey virou as tornas e se puso a falar mal do Bipartito até hoxe.

Debido a que ninguén mercaba seus libros (pallas postmodernas) eo seu elitismo clasicista comezou a facer unha nova estatexia de márketing, comezaou a falar mal doutros escritores pra así ser considerado o enfant terrible da literatura escocesa ibérica e que o sacasen mais na tele, ou polo menos no Aquí hay Tomate ou en Sálvame Deluxe, poñendo epítetos a varios competidores seus:

  • Santiago Jaureguizar: "un redactor de escasa lucidez e ínfimo talento".
  • Antón Reixa: "Comisario político do Bipartito".
  • Suso de Toro: "Sicario da pasarela, pratica unha literatura horrísona", "Xunto con Reixa, Rivas e Jaureguizar son responsables da creación dun "clima intelectual intolerante e inquisitorial" durante o bipartito. "Agora saíron do seu agocho e falan de novo en nome das liberdades", dixo nun artigo logo de que o PP voltara a gañar as eleccións.

Despois tivo un programa na TVG "Oficio de palabra" onde facía interviús a varios famosos da cultura galega, pero debido a que intercalaba pausas de 5-10 segundos entre frases durmía a todo o mundo e as súas cifras de share eran de persoas que ficaban durmidas mentres facían zapping e por casualidá pasaban polo seu programa. Caneiro tivo que ser internado tras descubrir 40 comentarios no seu blogue e ao porse a respostalos todos (si, incluso aos trolls) entrou nun proceso paranoidesquizofrénicobipolar que lle fundiu varios tóners da impresora e o seu aura mudou a cor negra prusiana. Isto acentou o seu infantilismo, que fixo que cada vez que sae á rúa leve posta unha camisola de Xabarín Club e do Bob Esponxa (iste ultimo pedindo un bo pirolón nos seus múltiples e barrocos buratos).

Grandes frases de Caneiro[editar]

Grandísimo cliente de burdeles nos cales dí que se inspira para escribir as súas inintelixibles columnas sobre a ebriomelancolía.
Cita1.png Eu nunca insultei NUNCA, sempre me insultaron a min. Cita2.png
Cita1.png Non importa. Cada vez síntome máis só, máis raro… e máis libre pra saír de caza co meu can. Cita2.png
Cita1.png O bipartito (que tanto eu amei) partíame a alma de tanto mal que fixeron. Cita2.png
Cita1.png Defendo as obras comerciais e o meu dereito a vivir da literatura. Pero non me gusta este comercio. (WTF?????) Cita2.png
Cita1.png Son un o intelectual inorgánico de Galizaaaa Cita2.png
Cita1.png A este país fáltalle debate... debate intelestual e cultureta. Cita2.png
Cita1.png Si collo a conselleria de cultura fago que todos os alumnos lisen a escritores CLÁSICOS e se deixen de tanto hentai. Cita2.png

Véxase tamén[editar]

60px-Bouncywikilogo.gif
Para os usuarios sen sentido do humor, os nerds de Galipedia (a nosa sátira autorizada) ten un artigo pouco fiable sobre: Xosé Carlos Caneiro.

Outros artigos[editar]